หมวดตำราศิลปะ–สถาปัตยกรรมอินเดีย
Bṛhatsaṃhitāพฤหัตสังหิตา · ประมวลความรู้ของวราหมิหิระ
คัมภีร์สันสกฤตเชิงสารานุกรมของวราหมิหิระ (ราวคริสต์ศตวรรษที่ 6) ครอบคลุมดาราศาสตร์ โหราศาสตร์ ลางบอกเหตุ การเกษตร และที่สำคัญต่อประวัติศาสตร์ศิลปะคือบทว่าด้วยวาสตุวิทยา (การวางผังอาคาร) ลักษณะเทวาลัย และลักษณะเทวรูป — นับเป็นหลักฐานลายลักษณ์ชั้นต้นที่เก่าแก่ที่สุดชิ้นหนึ่งของระบบความรู้เรื่องพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์
- ผู้แต่ง
- วราหมิหิระ (Varāhamihira)
- สมัย
- ราว ค.ศ. 6 · อุชเชน
- ภาษา
- สันสกฤต (ฉันทลักษณ์)
- ขอบเขต
- ราว 106 อัธยายะ (บท)
บทที่เกี่ยวกับศิลปะ
เลขบทตามการแบ่งที่ใช้แพร่หลาย (ฉบับต่าง ๆ อาจคลาดเคลื่อน)
53Vāstuvidyā · วาสตุวิทยา
วาสตุปุรุษมณฑล 9×9 — 81 ปทะ 45 เทวดา
เปิดอ่าน →
54Dakārgala · ทการคละการหาแหล่งน้ำใต้ดินเร็ว ๆ นี้
56Prāsādalakṣaṇa · ปราสาทลักษณะประเภทและสัดส่วนเทวาลัยเร็ว ๆ นี้
58Pratimālakṣaṇa · ปฏิมาลักษณะลักษณะและสัดส่วนเทวรูปเร็ว ๆ นี้
53Interactive
Vāstu Puruṣa Maṇḍalaผังวาสตุปุรุษมณฑล 9×9 (ปรมศายิกะ) · ระบบพิกัดเชิงสัญลักษณ์ของพื้นที่
ผังสี่เหลี่ยมจัตุรัสแบ่ง 81 ช่อง (ปทะ) ทับร่างวาสตุปุรุษที่นอนคว่ำ ศีรษะอยู่ทิศอีสาน เท้าอยู่ทิศหรดี เทวดา 45 องค์ประจำตำแหน่งบนร่าง — แตะช่องใดก็ได้เพื่ออ่านความหมาย
NSEW
NENWSESW
81
ปทะ (ช่อง)
ตาราง 9×9 แบบปรมศายิกะ ใช้กับเรือนและอาคาร
45
เทวดาประจำปทะ
ขอบนอก 32 · ชั้นใน 12 · พรหมา 1
9
ปทะของพรหมา
พรหมสถาน 3×3 กลางผัง — เว้นโล่ง
2
เส้นกรรณสูตร
แนวทแยงอีสาน–หรดี / อาคเนย์–พายัพ