หมวดตำราศิลปะ–สถาปัตยกรรมอินเดีย
Bṛhatsaṃhitāพฤหัตสังหิตา · ประมวลความรู้ของวราหมิหิระ
คัมภีร์สันสกฤตเชิงสารานุกรมของวราหมิหิระ (ราวคริสต์ศตวรรษที่ 6) ครอบคลุมดาราศาสตร์ โหราศาสตร์ ลางบอกเหตุ การเกษตร และที่สำคัญต่อประวัติศาสตร์ศิลปะคือบทว่าด้วยวาสตุวิทยา (การวางผังอาคาร) ลักษณะเทวาลัย และลักษณะเทวรูป — นับเป็นหลักฐานลายลักษณ์ชั้นต้นที่เก่าแก่ที่สุดชิ้นหนึ่งของระบบความรู้เรื่องพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์
- ผู้แต่ง
- วราหมิหิระ (Varāhamihira)
- สมัย
- ราว ค.ศ. 6 · อุชเชน
- ภาษา
- สันสกฤต (ฉันทลักษณ์)
- ขอบเขต
- ราว 106 อัธยายะ (บท)
บทที่เกี่ยวกับศิลปะ
เลขบทตามการแบ่งที่ใช้แพร่หลาย (ฉบับต่าง ๆ อาจคลาดเคลื่อน)
53Interactive
Vāstu Puruṣa Maṇḍalaผังวาสตุปุรุษมณฑล 9×9 (ปรมศายิกะ) · ระบบพิกัดเชิงสัญลักษณ์ของพื้นที่
ผังสี่เหลี่ยมจัตุรัสแบ่ง 81 ช่อง (ปทะ) ทับร่างวาสตุปุรุษที่นอนคว่ำ ศีรษะอยู่ทิศอีสาน เท้าอยู่ทิศหรดี เทวดา 45 องค์ประจำตำแหน่งบนร่าง — แตะช่องใดก็ได้เพื่ออ่านความหมาย
53+Analysis Tool
Overlay a Chediเครื่องมือทาบผังวาสตุบนเจดีย์ · ผัง · ด้านหน้า · ด้านข้าง · กริด 9×9 / วงกลม–สเฟียร์
อัปโหลดภาพเจดีย์ทีละมุม แล้วทาบกริดลงบนฐาน ทุกมุมใช้หน่วย ปทะ เดียวกัน (กว้างฐาน ÷ 9) จุดที่ติดป้ายจึงได้พิกัดที่นำไปเทียบข้ามมุมมองได้ ภาพทั้งหมดประมวลผลในเครื่องของคุณ ไม่มีการอัปโหลดขึ้นเซิร์ฟเวอร์